maandag 19 september 2011

Recreatief medegebruik ...

Brabants Centrum zondag 18 september
Protest bij opening Kleine Aa
Op de foto: Beeld van de opening van de meanderende Kleine Aa. Watergraaf Peter Glas verricht de starthandeling. (Foto: Gerard Schalkx).

Een aantal omwonenden heeft zondagmorgen bij de opening van het beekherstelproject De Kleine Aa aan de Nergena in Boxtel zijn onvrede geuit over het resultaat van de werkzaamheden. Woordvoerder Alphons van der Heijden liet weten dat Waterschap De Dommel de beloften die gedaan werden tijdens een voorlichtingsavond eerder dit jaar in zaal ’t Tweespan niet zijn nagekomen.
Het beekherstelproject De Kleine Aa is een deelproject van de herinrichting Essche Stroom, waarbij De Kleine Aa tussen de Kapelweg en de Helweg in Boxtel opnieuw is ingericht. Het resultaat is een natuurlijke, smalle, door het landschap kronkelende beek. Twee stuwen in de beek zijn vervangen door vistrappen, waardoor vissen als de bittervoorn, kopvoorn en winde weer vrij migreren tussen de Essche Stroom en de Beerze. Het landschap langs het water is gevarieerd, met bloemrijk grasland, knotwilgen en fladderiepen, terwijl daarnaast een nieuw wandelpad is aangelegd met wandelbrug over de beek waar vroeger ook een oversteek lag.
Nu het project klaar is, heeft teleurstelling zich meester gemaakt van de omwonenden. Van der Heijden: ,,De teleurstelling is heel groot omdat blijkt dat het gehele gebied is afgerasterd en van de gedane toezeggingen niets terecht is gekomen. Vanaf de Nergena mag de bezoeker rechtstreeks naar de mooie brug om daarna zijn of haar weg te vervolgen. Maar dat is wel een strak geregisseerde route via ondoordringbaar gaas en prikkeldraad, die naar de Kapelweg leidt. Daar dient men vervolgens de drukke weg over te steken en via een stukje richting Oisterwijk en Het Loo verder te wandelen naar het Smalwater, als men wil.”
Volgens Van der Heijden is van de beloofde rondgang langs het gedeelte met de vistrappen en herstelde beek met de idyllische ’kronkeltjes’ geen sprake. ,,Het wordt de wandelaar niet gegund."
Auteur: Stefan Latijnhouwers

Vanuit het perspectief van WaterNatuurlijk is dit een interessante casus.
Het heringerichte beekdal van de Kleine Aa is zo’n plek geworden, waar mensen onwillekeurig stoppen. Onderweg naar het waterschap rij ik meestal over de weg langs het spoor van Oisterwijk naar Boxtel en ik let daar op: hoe vaak fietsers, wielrenners, automobilisten stoppen op de plek waar de Kleine Aa onder het spoor en de Kapelweg vandaan komt. Onwillekeurig, want ze stoppen om iets te eten of te drinken, of om te bellen, maar het is een plek ‘die goed voelt’.

Dan is het navrant, dat mensen die nog wat verder gaan en in het gebied willen gaan wandelen zoveel beperkingen opgelegd krijgen. Het herstel van dit stukje beekdal van de Kleine Aa was een project waar ‘de stekker uitlag’. Het project werd in mijn bestuursperiode weer vlot getrokken, maar het werd wel een variant van ‘veel passen en meten’, een heel beperkt gebied waarbinnen de beek zou kunnen gaan meanderen* en met veel restricties vanuit de aanwonenden. De aanwonenden stelden voorwaarden vanuit privacy en agrariërs spraken hun vrees uit voor loslopende honden.

Al het gepolder leverde wel een buitengewoon mooi stukje beekdal op, maar – helaas – met beperkingen voor recreanten. Hopelijk kan de zorg van de omgeving over een tijdje wat bijgesteld worden en kunnen de wandelaars meer gaan beleven van de beek.

*: meanderende beken in beekdalherstelprojecten kunnen meestal niet vrij meanderen, omdat de bochten vastgelegd zijn in stenen of beschoeiingen.

zaterdag 10 september 2011

Waterbed in uitvoering


Van vrijdag op zaterdag stond de draaibug in de Tilburgse Piushaven open. Op de brug vond een sleep-inn plaats en tussen de brug en de kade waren enkele performances te zien. Eén daarvan vond plaats op het drijvende bed van Nina (ontwerp) en Tijn (uitvoering). Het leverde een mooi plaatje op!

Energie van vallende regendruppels



Ruim twee weken geleden plaatste Greenchoice tien zonnepanelen op ons dak. Sindsdien is het maar amper droog geweest. In die 14 dagen hebben we een lousy 38 kWhtjes geproduceerd. 
Wat wel helpt is een Wattcher, die het actuele gebruik continu weergeeft. We beginnen nu trekjes van energievrekken te krijgen!

Greenchoice plaatste bij 500 huizen zonnepanelen. De panelen leveren redelijkerwijs 2000 kWh per jaar.
Omdat we ons dak beschikbaar stellen worden de panelen na 20 jaar van ons en leveren dan gratis electriciteit. In de eerste 20 jaar nemen we elektriciteit af voor een vaste prijs van 23 ct per kWh. Naar verwachting stijgen de energieprijzen en werkt dit vaste tarief ook in ons voordeel.

Vandaag schijnt de zon en verdien ik m’n centjes, op m’n gemak liggend op het dakterras.

dinsdag 30 augustus 2011

Waterbed

 

M'n dochter treft voorbereidingen voor een kunst- en cultuurprogramma op de draaibrug in de Piushaven van Tilburg. De brug wordt afgebroken maar gaat dáárvoor in de nacht van 9 en 10 september open en het eiland dat dan ontstaat is een podium voor manifestaties. Nina werkte aan een drijvend bed; met hulp van Tijn. Terwijl Monique en ik nog stoeiden met de wet van Archimedes, werd het bed uitgetest! En ... het werkt. Je kunt er op liggen, springen er vanaf duiken.


zondag 21 augustus 2011

Couleuvre

Sinds jaar en dag vinden we vervellingshuiden van een slang op onze zolder. Vorig jaar stond Monique in eens oog in oog (en op ooghoogte) met de vaste bewoner. We kregen het dier nog wel te zien, tussen de muur en een deur die op z’n kant daar tegenaan lag. Een bijna zwart dier van meer dan een meter lang. Kennelijk pas verveld want het dier blonk als een spiegeltje.

Dit jaar zagen we het dier (zie foto) tegen de nok van het dak liggen.

In de Morvan is het voorkomen van couleuvres op de zolders redelijk gewoon d.w.z. bij Hans en Jacqueline in Denault zagen we zo’n slang tussen de regenpijp en de muur omhoog kruipen. Bij een wandeling in de omgeving van Quarré les Tombes (Bois de Mont) vonden we de vervellingshuiden op een zolder liggen en aan de hanenbalk hangen.

Maar welke soort is het? In het Frans kennen ze een couleuvre à collier (ringslang), couleuvre d’esculape (esculaapslang) en een couleuvre vert et jaune (geelgroene toornslang). Wij hielden het steeds op een ringslang, maar ik begin in toenemende mate te twijfelen. Zijn onze couleuvres op de zolders geen esculapen? De foto is niet goed genoeg, maar toch zijn er wat blauwe stipjes op de flank te ontwaren.  Klopt ook beter met het habitat …
Op de site http://lezards-serpents-de-france.e-monsite.com is (niet toevallig?) een esculaap opgenomen op een zolder.
Wie helpt ons?


zaterdag 20 augustus 2011

LA CHAPELLE SAINT JOSEPH DES ANGES



Op onze retour à la Hollande passeren we een groot aantal intrigerende plaatsjes. Omdat we voor de terugreis meestal een volle dag inplannen, kunnen we per keer een plaatsje aandoen. Dikwijls is een middeleeuws kapelletje of kerkje de aanleiding om ‘van het harde pad af te gaan’.
Een heel bijzondere kerk passeren we steeds in de Champagne, tussen Vosnon en Villeneuve au Chemin (N77). Op de 43 m hoge toren prijkt een Mariabeeld van 7 m (8.5 ton). Dat is wat anders dan een verguld haantje!
De kapel – het is geen kerk – werd halverwege de 19de eeuw gebouwd als persoonlijk initiatief van abbé Cardot, de pastoor van Villeneuve au Chemin. Zijn stoffelijke resten liggen achter de Calvarieberg.
Maria Hemelvaart was me als ongelovige niet ontgaan. Het is immers een vrije dag in Frankrijk en België.  En daarom ook een rustige reisdag naar huis … in Tilburg.
Toch werden we verrast door een aankomende auto met Roma-mannen en –jongens. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we ons ook niet helemaal veilig voelden. (Vooroordelen zijn lelijke dingen …) Roma’s zijn Maria vereerders bij uitstek. Een familieverpakking waxinelichtjes werd aangestoken voor het Mariabeeld op de Calvarieberg. Maria en Maria Magdalena kregen ieder een nieuwe handdoek (prijsje en promotiesticker zaten er nog op) aan hun voeten gedrapeerd.  In een schietgebedje en een zucht waren de mannen weer verdwenen … ons enigszins verbouwereerd achterlatend.


donderdag 18 augustus 2011

Flexibele dikbed mortel

Ook de Morvan kende een kwakkelzomer. De keren dat Monique en ik visite hadden was het gelukkig goed weer.
De tussenliggende periodes wisten we aardig op te vullen met de sloop van het oude sanitair en de daarop volgende renovatie.
Op de foto een impressie van puur ambachtelijk tegelen. De originele tommettes werden voorbehandeld met een waterdichte grondlaag, waarna de oud-gemaakte Vietnamese hardstenen tegeltjes in een eveneens waterdichte dikbed mortel werden gelegd.
We hopen hiermee de vocht- en schimmelproblemen in de keuken flink teruggedrongen te hebben.